ESPERANTO - GENEVE - REGIONS
|
SPECIALAĴOJ
SPECIALAĴOJ
Teksto de Federiko Major, Prezidanto, Kultura Fondaĵo por Paco kaj eks-Ĝenerala Direktoro de UNESCO
ĉefpreleganto ĉe la Kunveno pri Reformo de Internaciaj Institucioj kiu okazis en Ĝenevola 20-an kaj 21-an de Novembro 2006
Por pli da informoj, vidu la jenajn retejojn:
http://www.ubuntu.upc.edu/
http://www.reformcampaign.net/index.php?lg=fra
http://www.fund-culturadepaz.org/PEACE.htm
Por rememorigi la Universalan Deklaron de Homaj Rajtoj
Manifesto favore al vivo, paco kaj egaleco
Laŭ la Organizo pri Nutraĵo kaj Agrikulturo de la UNO (FAO/ONA), 35 000 infanoj mortas pro malsato ĉiutage.
Tio konstituas genocido je teruraj proporcioj, kiujn ni observas tage kun apatio. Samtempe, oni kalkulas ke
2,800 milionoj da dolaroj estas elspezitaj tage por armiloj, dum Usono kaj Eŭrop-Unio disdonas subvenciojn kiuj
sumiĝas je 800 milionoj da dolaroj ĉiutage. Mono por kuraci aidoson ne disponeblas, dum grandagrade la tutmonda
ekonomio estas regata de profitoj de la industrio de armea milito. Estas necese ke ni disdividu riĉecon pli juste. Ne
ekzistas pli bonan bredad-medion por radikaleco, malamikeco kaj agreso, ol humiligo kaj ekskluado. Perforto neniam
estas justigebla, sed ĝiaj originoj nepre estu zorge ekzamenitaj.
Anstataŭ plifortigi plurflankismon kaj doti al la Unuiĝintaj Nacioj la rimedojn kaj la aŭtoritaton por efektivigi
tutmondan evolu-planon kiu profitu al ĉiuj, oni daŭre ekspluatas la naturajn rimedojn de iompostiomaj plimalriĉigitaj landoj,
kaj iliaj civitanoj estas devigataj elmigri en cirkonstancoj kiuj ofte ofendas ilian dignon. Vera demokratio ne povas esti konstruata aŭ
firme establita per kaptitaj voĉdonoj kaj blinda obeemo kaj timo. La plej grandaj defioj kaj malegalecoj ĉiuflanke ne povas esti
pritraktitaj per militoj pro avideco, montroj de forteco, armeaj frapoj kaj invadoj bazitaj sur intereso, ligitaj al ekonomio kaj
energio; la rezulto estas spiralo de perforto, de agoj kaj reagoj, de intervenoj kaj reprezalioj.
Registarestroj abdikigis siajn politikajn respondecojn, anstataŭante al universalaj valoroj la leĝojn de la bazarplaco. La
rezulto nun estas koncentriĝo de riĉeco en tre malmultaj manoj, kaj plu larĝiĝanta socia kaj ekonomia divido inter
riĉuloj kaj malriĉuloj.
NE AL MALRIĈECO! Per voko auŭdata tra la mondo, ni nepre demandu ke niaj registarestroj donu prioritaton al plenumo
de la Jarmilaj Evolu-Celoj. Ni nepre forlasu komplezon, kaj persone engaĝiĝu.
Ni denove proklamu ke ni ne pravigas atakojn aŭ perforton, kia ajn ilia origino. Ni kondamnas ĉiujn terorismojn: ĉu terorismo
de grupoj kaŝitaj en la ombro, ĉu ŝtata terorismo. Torturo kaj kruela, degrada puno estas uzataj en konstanta malobservo de
internacia kaj homara leĝo.
La internacia komunumo devas ĉesigi tiajn barbarajn agojn kaj amasbuĉadojn. Kiel proklamita en la Ĉarto de la Unuiĝintaj Nacioj,
la popoloj - ĉiuj popoloj - devas havi la eblecon decidi sian sorton. Urĝas ke ni unuigu la voĉojn de ĉiuj popoloj de nia tero por
diri SUFIĈAS! NE AL MILITO KAJ PERFORTO.
Ni tro longe mutis, sed tiu silento nepre ĉesu. La popoloj nun ekparolos. Milito estas tragedio por ĉiuj. Urĝas ke ni senarmiligu
tiun racion de la armiloj. Hodiaŭ pli ol iam ajn ni bezonas la kapablon dialogi kaj interligi, engaĝiĝo al paca solvo de konfliktoj,
kunhelpajn sintenojn de interkompreno kaj interrespekto, per la realigo de homaj rajtoj en nia ĉiutaga vivo.
Necesas ŝanĝi nian nuntempan agmanieron per kolektivaj agadoj, estigante solidarecon inter ĉiuj popoloj. Urĝas ke intelektuloj,
artistoj, edukantoj, fakuloj forlasu sian pasivan sintenon kaj ekagu. Nur tial iĝos kredeble iliaj verkoj kaj paroloj, kaj tio ebligos ilin aldoni iliajn
strebojn al tiuj de aliuloj kiuj celas ĉesigi la frenezon de milito, alfrontado kaj perforto.
Estas nun la vico de la popoloj! Kaj ĉefe, la vico de tiuj junuloj, viroj kaj virinoj kiuj kredas ke alia mondo eblas. Publikaj instancoj
kaj la amaskomunikiloj nepre helpu la civitanoj de la mondo finfine ĉesi nur esti spektantoj kaj iĝi aktivaj kaj ekagi
por desegni la estontecon. Registarestroj, parlamentanoj, municipaj konsilianoj - ĉiuj havas apartan respondecon
konkretigi tiun historian ŝanĝon.
Ankaŭ alvenas la tempon por eĉ la plej diversaj kulturoj kaj religioj, kunligitaj en sia esence propra solidareco kaj amo al siaj
kunuloj, aktive partopreni je la antaŭa vico al la streboj por savi homan dignecon.
Ĉiuj popoloj nepre aliĝu al socia, kultura, politika kaj spirita rezistaj movadoj, rifuzantaj kunlabori kun perforto kaj maljusteco, kaj
unuiĝintaj kun aliuloj por denunci la respondeculojn de superregado kaj doloro kiuj afliktas homaron.
Ni nepre stariĝu por paco kaj marŝu antaŭen cele al novaj horizontoj de vivo - ne al morto. Super ĉio, tiu estas nia espero.
Konsiderante la supraĵan tekston, kaj celante estontajn generaciojn, ni voku ciujn kiuj estas egale koncernitaj montri sian subtenon por
paco per ĉiuj haveblaj rimedoj, ĉu vivantaj ĉu virtualaj.
NE AL MILITO KAJ PERFORTO!
JES AL PACO KAJ JUSTECO!
Dum 24 horoj, tra la mondo ni manifestacios pervoĉe aŭ per amaskomunikiloj la 10-an kaj 11-an de Decembro 2006, por rememorigi la
Universalan Deklaron de Homaj Rajtoj.
Se ni sukcesas progresi, per tiaj progresoj ni baldaŭ realigos "tutmondan konscion", fonto de vera sendependeco por la popoloj
de la mondo.
Ĉefpaĝo